Փորձագիտական կարծիքը նվիրված է «Ազգային ժողովի կանոնակարգ» սահմանադրական օրենքում լրացումներ և փոփոխություններ կատարելու մասին 2026 թվականի հուլիսի 3-ի ՀՕ-275-Ն սահմանադրական օրենքի սահմանադրականության գնահատմանը։ Կարծիքում հիմնավորվում է, որ թեև օրենքը հետապնդում է խորհրդարանի աշխատանքի շարունակականությունն ապահովելու սահմանադրորեն լեգիտիմ նպատակ, դրա իրականացման համար ընտրված իրավական միջոցները հակասում են Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությանը։ Հեղինակը ցույց է տալիս, որ նոր կարգավորումները խորհրդարանական մեծամասնությանը հնարավորություն են տալիս սեփական քվեարկությամբ անորոշ ժամանակով արգելափակելու ընդդիմության կողմից առաջադրված թեկնածուների ընտրությունը և այդպիսով փաստացի չեզոքացնելու Սահմանադրության 104-րդ և 106-րդ հոդվածներով նախատեսված պարտադիր ինստիտուցիոնալ կառուցվածքը։ Կարծիքում ներկայացված է Սահմանադրության 88-րդ, 89-րդ, 104-րդ և 106-րդ հոդվածների համակարգային մեկնաբանությունը, վերլուծվում է Սահմանադրական դատարանի ՍԴՈ-1708 որոշման իրավական տրամաբանությունը և հիմնավորվում է, որ վիճարկվող կարգավորումները ոչ թե կատարում են այդ որոշումը, այլ վերարտադրում են դրանով բացառված սահմանադրական արատը՝ այլ իրավական ձևով։ Աշխատությունն ավարտվում է օրենքի առանձին դրույթների հակասահմանադրականության վերաբերյալ եզրակացություններով։